สถานที่ท่องเที่ยว จังหวัดยะลา
น้ำตกธารโต
อยู่ที่ตำบลถ้ำทะลุ
ห่างจากตัวเมืองยะลาไปตามถนนสายยะลา-เบตง (ทางหลวง 410) กิโลเมตรที่ 47-48 มีทางแยกขวาไปอีกราว
1 กิโลเมตร เป็นน้ำตกขนาดใหญ่ 7 ชั้น
มองเห็นเป็นทางน้ำที่ไหลลดหลั่นมาจากภูเขาสูง มีแอ่งน้ำซึ่งสามารถเล่นน้ำได้
โดยรอบร่มรื่นไปด้วยป่าไม้ที่อุดมสมบูรณ์
มีพันธุ์ไม้ที่น่าสนใจมากมายรวมทั้งต้นศรียะลา หรืออโศกเหลือง
ซึ่งจะออกดอกชูช่อสีเหลืองสวยงามในราวเดือนกุมภาพันธ์ของทุกปี
น้ำตกละอองรุ้ง
อยู่ที่หมู่ที่ 3 ตำบลบ้านแหร
ห่างจากตัวจังหวัดยะลาไปทางเบตงประมาณ 80 กิโลเมตร
ด้านขวามือ มีทางเข้าไปยังหมู่บ้านที่อาศัยของชนเผ่าซึ่งเป็นที่รู้จักกันในนาม “เงาะซาไก” เดิมดำรงชีวิตอยู่ด้วยการหาของป่า
มีความชำนาญในด้านสมุนไพรและเป่าลูกดอกล่าสัตว์
บ้านเรือนของซาไกเดิมสร้างด้วยไม้ไผ่ มุงหลังคาจาก ต่อมา
กรมประชาสงเคราะห์ได้พัฒนาหมู่บ้านแห่งนี้
โดยรวบรวมชาวซาไกมาอาศัยอยู่ในบริเวณเดียวกัน และให้มีอาชีพทำสวนยางและได้กราบบังคมทูลสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีขอใช้คำว่า
“ศรีธารโต” ให้ทุกคนใช้เป็นนามสกุล
ปัจจุบันมีชนเผ่าซาไกที่ยังคงอาศัยอยู่บ้าง แต่บางส่วนได้แยกย้ายไปทำงานที่อื่น
บ่อน้ำร้อนเบตง
ได้
เป็นปรากฏการณ์ธรรมชาติอย่างหนึ่งของเบตงที่มีน้ำพุเดือดขึ้นมาจากพื้นดินในหมู่บ้านจะเราะปะไร
ตำบลตาเนาะแมเราะ ก่อนถึงอำเภอเบตง 5 กิโลเมตร
บนทางหลวงหมายเลข 410 มีทางแยกขวาไปอีก
8 กิโลเมตร
ตรงจุดบริเวณที่น้ำเดือดสามารถต้มไข่สุกภายใน 7
นาที มีบริการห้องอาบน้ำแร่
ซึ่งเชื่อกันว่าน้ำแร่จากบ่อน้ำร้อนสามารถบรรเทาอาการปวดเมื่อยและรักษาโรคผิวหนัง
อุโมงค์ปิยะมิตร
อยู่ที่บ้านปิยะมิตร 1 ตำบลตะเนาะแมเราะ
ใช้เส้นทางเดียวกับบ่อน้ำร้อนและน้ำตกอินทสร แต่อยู่เลยบ่อน้ำร้อนไปอีก 4 กิโลเมตร
บริเวณนี้เป็นหมู่บ้านของผู้ร่วมพัฒนาชาติไทย
เดิมเคยเป็นฐานที่มั่นของพรรคคอมมิวนิสต์มลายา (เขต 2)อุโมงค์แห่งนี้สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ.
2519 เป็นอุโมงค์คดเคี้ยวเข้าไปในภูเขายาวประมาณ
1กิโลเมตร ความกว้างประมาณ 50-60 ฟุต ใช้เวลาในการขุด 3 เดือน มีทางเข้าออกหลายทาง
ใช้เป็นที่หลบภัยทางอากาศและสะสมเสบียง
บริเวณนี้จัดให้มีนิทรรศการแสดงภาพประวัติศาสตร์
รวมทั้งวิถีการดำเนินชีวิตภายในป่า ปัจจุบันเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่น่าสนใจมากอีกแห่งหนึ่งของเบตง
เปิดให้เข้าชมเวลา 8.00 น-16.30 น.
พระพุทธไสยาสน์วัดคูหาภิมุข
หรือวัดหน้าถ้ำ
เป็นหนึ่งในสามปูชนียสถานที่สำคัญของภาคใต้
เช่นเดียวกับพระบรมธาตุเมืองนครศรีธรรมราช และพระบรมธาตุไชยาที่สุราษฎร์ธานี
แสดงความรุ่งเรืองของศาสนาพุทธในบริเวณนี้มาตั้งแต่สมัยอาณาจักรศรีวิชัย
ตั้งอยู่ที่ตำบลหน้าถ้ำ ห่างจากตัวเมือง 8 กิโลเมตร
ตามเส้นทางไปอำเภอยะหา บริเวณวัดร่มรื่นมีธารน้ำไหลผ่าน
บันไดขึ้นไปยังปากถ้ำมีรูปปั้นยักษ์ ชาวบ้านเรียกว่า “เจ้าเขา” สร้างโดยช่างพื้นบ้านเมื่อปี
2484 ภายในถ้ำมีลักษณะคล้ายห้องโถงใหญ่
ดัดแปลงปรับปรุงเป็นศาสนสถาน มีปล่องที่เพดานถ้ำยามแสงแดดส่องลงมาดูสวยงามมาก
เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธไสยาสน์ขนาดใหญ่ สันนิษฐานว่าสร้างมาแต่ปี พ.ศ.1300 เป็นพระพุทธไสยาสน์สมัยศรีวิชัย
มีขนาดความยาว 81 ฟุต
1 นิ้ว
เชื่อกันว่าเดิมเป็นปางนารายณ์บรรทมสินธุ์ เพราะมีภาพนาคแผ่พังพานปกพระเศียร
ต่อมาจึงได้ดัดแปลงเป็นพระพุทธไสยาสน์แบบหินยาน
ศาลเจ้าพ่อหลักเมือง
ตั้งอยู่ถนนพิพิธภักดี
หน้าศาลากลางจังหวัดยะลา พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
พระราชทานยอดเสาหลักเมืองให้เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม
2505 ภายในศาลประดิษฐานยอดเสาหลักเมือง
ซึ่งสร้างด้วยแก่นไม้ชัยพฤกษ์สูง 50 เซนติเมตร
วัดโดยรอบที่ฐาน 43 นิ้ว
ที่ปลาย 36 นิ้ว
พระเศียรยอดเสาเป็นรูปพรหมจตุรพักตร์และเปลวไฟ บริเวณโดยรอบเป็นสวนสาธารณะ ร่มรื่น
สวยงาม และจะมีการจัดงานสมโภชเจ้าพ่อหลักเมือง ระหว่างวันที่ 25–31 พฤษภาคม ของทุกปี
มัสยิดกลางอำเภอเบตง
ตั้งอยู่ในเขตเทศบาล อำเภอเบตง
เดิมมัสยิดกลางสร้างด้วยเสาไม้กลม 6 ต้น
ใบจาก 6 ลายา
( ตับ ) โต๊ะอีหม่ามคนแรกชื่อ บือดีกา การีม เดิมเป็นคนจังหวัดปัตตานีมาสอนมวยซีละ
ต่อมาก็ถึงแก่กรรมแล้วย้ายมัสยิดมายังหมู่บ้านกำปงบือตง
ปัจจุบันหมู่บ้านเรียกว่ากำปงตือเย๊าะ โตะอีหม่ามชื่อ ฮัจยีวากือจิ ต่อมาย้ายไปตั้งที่หมู่บ้านกำปงยูรอ
ฮัจยี ดาราโอ๊ะเป็นอีหม่าม และฮัจยีดารัง ฮัจดือเร๊ะตามลำดับ
แล้วต่อมาย้ายมาอยู่ที่ปัจจุบัน
